و سخت‌تر بر جاى بمانيد « 1 » ، و محكم‌تر بپائيد . وَ إِذاً لَآتَيْناهُمْ و اگر چنان كننديد ما ايشان را داديمى ، مِنْ لَدُنَّا از نزديك خود ، أَجْراً عَظِيماً ( 67 ) مزدى بزرگوار . وَ لَهَدَيْناهُمْ و ما ايشان را راه نمائيم ، صِراطاً مُسْتَقِيماً ( 68 ) به راه راست درست . وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ و هر كه فرمان برد خداى را و رسول وى را ، فَأُولئِكَ ايشان آنند ، مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ كه فردا با نواختگان حق‌اند ، كه خداى نيكويى كرد با ايشان ، مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ از پيغامبران و راستگويان ، وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ و شهيدان و نيكان ، وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً ( 69 ) و نيك رفيقان و هام‌نشينان « 2 » كه اينان‌اند . ذلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ آن فضل است از خداى ، وَ كَفى بِاللَّهِ عَلِيماً ( 70 ) و نيك بسنده و دانا كه اللَّه است . النوبة الثانية قوله تعالى : وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ الآية - من زيادت توكيد را در نظم سخن آورد ، و دلالت را بر معنى جنس . ميگويد : هيچ رسولى نفرستاديم به هيچ گروه مگر كه تا آن گروه رسول را فرمانبردار باشند ، بهر چه فرمايد ، و هر حكم كه كند ، و هر كار كه برگزارد ، نه بدان فرستاديم تا بوى عاصى شوند ، و حكم از ديگرى طلب كنند ، چنان كه بشر منافق با آن جهود كه حكم از كعب اشرف طلب كرد ،

--> ( 1 ) - چنين است در همهء نسخ ، و ظاهرا بايد ، بمانند و بپايند صحيح باشد . ( 2 ) - نسخهء ج : همنشينان . )